Porno in je seksleven

Definities van porno lopen uiteen:

Creatieve activiteit (verhaal, afbeelding of film) zonder literaire of artistieke bedoeling die leidt tot het opwekken van seksueel verlangen” .

Een vrouwelijke feministische auteur (Russell) ziet het zo:
Porno  = “Materiaal dat seks en/of het tonen van genitaliën combineert met misbruik of vervlakking zodat dat het dit gedrag ondersteunt, negeert of aanmoedigt.”

Erotica = “seksueel suggestief of opwindend materiaal dat niet seksistisch, racistisch of homofoob is en respectvol is voor alle mensen en dieren erin afgebeeld.”

De meningen zijn dus verdeeld. Vast staat dat de meeste vrouwen en mannen fantaseren.

  • Soms wordt de vraag gesteld of je zorgen moet maken over porno:
    • gewelddadige porno is zorgelijk (bv. kinderporno).
    • censuur – en dus tegengeweld is geen juiste remedie
    • wees kritisch omtrent negatieve effecten van gewelddadige porno
    • seksueel expliciet materiaal dient steeds respect te vertonen voor menselijke seksualiteit
    • als je niet meer zonder kan, heb je hulp nodig
  • In traditionele porno worden mannen voorgesteld als de actieve subjecten, terwijl de vrouwen zich als een lustobject verleidelijk voorstellen. Ze zijn dan steeds duidelijk seksueel opgewonden en klaar om de man naar zijn wensen te bedienen. Deze voorstellingswijze is maar één zienswijze op seksualiteit.
  • Je kan de rollen ook omkeren: een ontvankelijke man, die duidelijk opgewonden (bv. met erectie) ietwat verleidelijk achterover leunt en een actieve vrouw die de penis van de man zal gebruiken om haar lust te bevredigen. In de praktijk kan je zeggen dat een gezond afwisselend seksueel spel zich kenmerkt doordat partners makkelijk van de ene naar de andere rol bewegen en zo de seks boeiend kunnen houden. Ze doorbreken dus het cultuurcliché dat de man actief moet zijn en de vrouw passief. Neen, beide rollen kunnen voor beide seksen tot bevrediging leiden.
  • In realiteit toont hetero-porno vaak de seksuele dominantie van mannen ten opzichte van vrouwen. Daarbij komt dat pogingen om vrouwvriendelijke porno op de markt te brengen zijn nooit erg succesvol geweest.
  • Porno is nu vooral een mannenzaak:
    vooral (hetero en homo) mannen gaan op zoek naar porno. Mannen zijn meer op het visuele ingesteld. Vrouwen zijn minder geïnteresseerd in porno. Zij gebruiken het eerder als een hulpmiddel in hun partnerrelatie, terwijl mannen het eerder gebruiken bij masturbatie.
  • In de wetenschap heeft men heel wat energie besteed aan de vraag of er een verband bestaat tussen pornografie en seksueel geweld. Dit verband is nooit aangetoond. Wel ziet men dat mensen die een agressieve aanleg hebben mede door porno extra ‘agressief’ worden opgehitst. Het kan dus reeds vooraf bestaande onbewuste drijfveren mede kleuren.
  • Pornoacteurs en de productie van porno: De motieven om in de pornobusiness te gaan zijn voornamelijk:
    • hoop op goede inkomsten
    • ontdekt te worden als acteur en zo terecht te komen in het reguliere filmcircuit
    • drang om seks in alle vrijheid te beleven (vaak een onderliggende seksverslaving)
    • reeds werken in een andere tak van de sekscommercie: bv. als striptease.
  • Telefoonseks is een vorm van porno waarbij de stimuli auditief zijn en veelal interactief. Het is een goedkopere manier om de ander te betrekken in je seksuele fantasieën en je kan die ander daar een actieve rol in laten spelen. Het biedt meer anonimiteit en er is geen sprake van fysiek overspel. Het is bijzonder veilig: geen kans op SOA.
  • Strenge fanaten beschouwen een bloot gezicht of ondergoedreclame al als pornografie, wat betekent
    dat zij daar lust en onlust gevoelens bij ervaren. Onze moderne wereld is minder streng en heeft ook een bepaalde consensus bereikt over wat ‘porno’ is. Daar gaan we hier dan maar even vanuit. De
    duizenden pornografische beelden in tijdschriften, video’s en op internet fungeren als masturbatie-hulp en zijn tegelijk een uitbeelding van wat in het dagelijkse leven met ‘seks’ wordt bedoeld.
  • De pornofilm beeldt de ervaring van lust uit als een ongeremde bezigheid met het streven naar een
    orgasme. Deze beperkt het leven even tot wat zich gedurende korte tijd in talloze slaap- en andere kamers afspeelt wanneer mensen alleen of samen aan seks doen. De afgebeelde personen zijn wat aantrekkelijker dan gemiddeld, maar verder is er weinig verschil met gewone stervelingen. Anders dan bij echte films of romans of toneel is hier de kijker in principe tot hetzelfde in staat als de acteur. Wat er gebeurt mist vaak de verrassing van het bijzondere, de tragiek of doorleefde vreugde, de pijn of de angst, de intellectuele confrontatie met de wereld die de grote kunst kenmerkt. Dat gemis is ook aanwezig in de muziek, die geen enkele dramatiek of originaliteit beoogt, doch enkel op de
    achtergrond de vierkwartsmaat van de neukbeweging met een nietszeggende tonenreeks ondersteunt.
  • Het geheel toont ons de buitenkant van de seks, de mechanica van de handelingen, de gelaatsuitdrukking en de geluiden, het zuchten en kreunen van genot, orgasme en
    ejaculatie. De kijker, die zich heeft ingesteld op de genotervaring en de porno als hulpmiddel gebruikt, wordt opgewonden en bevredigt zich. In plaats van opwinding kan ook boosheid of walging optreden,
    of een nuchtere en zakelijke houding. Het hangt er vanaf op welk moment, met of zonder gezelschap, met welk doel, met hoeveel ervaring, men kijkt.
  • De politie-inspecteur die de hele dag pornografisch materiaal moet bekijken op het gehalte aan strafbaar materiaal wordt niet meer zo opgewonden van de beelden als toen hij lang geleden privé zijn eerste pornoafbeelding als hulpmiddel bij zelfbevrediging gebruikte.Een meisje van 15 dat streng religieus en beschermd is opgevoed kan – ook al doet ze zelf aan masturbatie – tot misselijkmakend toe worden geschokt door de expliciete beelden van fellatio (orale seks, pijpen), terwijl later de herinnering daaraan voor haar wel weer een bron van erotische opwinding kan zijn.
  • We krijgen van porno een tamelijk volledig beeld van wat geleerden ook wel ‘menselijke seksualiteit’
    noemen. Het is duidelijk dat die een veel ruimer repertoire aan lustgevoelens, fantasieën, variaties
    en tijdsduur omvat dan bij alle andere wezens om ons heen:
    Zelfbevrediging, neuken, orale seks, anale seks, groepsseks, homofiele en pedofiele interactie, seks met dieren (zoöfilie), SM (sadomasochisme of algolagnie), exhibitionisme (het zich vertonen), voyeurisme (het bekijken),…. een hele reeks ‘parafilia’ (seksueel opwindende bezigheden anders dan coïtus) waarin de menselijke geslachtsdrift zich kan uitdrukken.
  • Het is duidelijk dat deze verruiming van de mogelijkheid tot lustbeleving in de loop van onze evolutie is ontstaan en ten nauwste samenhangt met (dus niet het gevolg is maar medeoorzaak van) onze ontwikkeling op andere terreinen zoals het rechtop lopen, het grotere brein, de taal en ‘cultuur’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *